Η ιδιότητα του πολίτη ή, ορθότερα, η `πολιτειότης`, δεν είναι μία, αλλά πολλές όσες και οι εκδηλώσεις της ελευθερίας, η οποία αποτελεί το συστατικό της υπόβαθρο. Διακρίνουμε τρεις θεμελιώδεις μορφές πολιτειότητας: την `ατελή πολιτειότητα`, που ορίζει τον πολίτη του κράτους και απαντάται στα προαντιπροσωπευτικά ή διαμεσολαβητικά πολιτικά συστήματα. Η `απλή πολιτειότης` προσιδιάζει στον πολίτη της `πολιτείας` και αντανακλά το αντιπροσωπευτικό πολιτικό σύστημα, όπου η ιδιότητα του `εντολέα` αποδίδεται στον πολίτη. Η `πλήρης πολιτειότης` ορίζει τον πολίτη της δημοκρατίας που απολαμβάνει σωρευτικά την ατομική, κοινωνική και πολιτική ελευθερία ή αυτονομία. Τέλος, στη φάση της μετα-κρατοκεντρικής οικουμένης, απαντάται η `κοσμοπολιτειότης`. Η έννοια του `κοσμοπολίτη` ορίζει, συγχρόνως, τον πολίτη της πόλης και τον πολίτη της κοσμόπολης. Ώστε, ο πολίτης της `νεοτερικότητας` είναι `ατελής πολίτης`, `υπήκοος του κράτους`, όχι όμως `πολίτης της πολιτείας`.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]