Η ύπαρξη ή η ανυπαρξία αποδεικτικών γνωστικών θεμελίων είναι, από αρχαιοτάτων χρόνων, το διακύβευμα της διαμάχης μεταξύ ορθολογισμού και σκεπτικισμού. Τα κίνητρα, ωστόσο, που παρώθησαν στη συγγραφή τούτου του έργου ριζώνουν στο έδαφος της πολιτικής φιλοσοφίας. Πηγάζουν από μια διαπορητική αφετηρία: τι σημαίνει «ορθολογική πολιτική επιλογή»; Μόνον μια προκαταρκτική εμβάπτιση στη γνωσιοθεωρία θα καταδείξει ότι η έννοια της πολιτικής ορθολογικότητας, όταν δεν περιορίζεται στη συσχέτιση του στόχου και των μέσων, αλλά αγκαλιάζει και τη σφαίρα της αποτίμησης αξιών ή της στράτευσης στην υπηρεσία ιδανικών, παραπέμπει στο σύμπαν της «θεολογίας». Η αξίωση ορθολογικής θεμελίωσης είναι ζωτικά συνυφασμένη με όλα τα πολιτικώς αποτελεσματικά κοσμοείδωλα και απορρέει, σε κάθε περίπτωση, από την ανάγκη μυθολογικής εξιδανίκευσης των σύμφυτων με την πολιτική δράση αποβλέψεων κατίσχυσης. Ο γνωσιοθεωρητικός σκεπτικισμός συνεπάγεται τον ηθικό σχετικισμό και σε ύστατο - ήτοι φιλοσοφικό - αναβαθμό τον αξιολογικό μηδενισμό. Αυτές οι διαπιστώσεις αποτελούν το εφαλτήριο της ανά χείρας μελέτης, που φιλοδοξεί να ανατάμει ορισμένες γενικές φιλοσοφικές προϋποθέσεις του «νεοπραγματισμού».

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]