Ο Ζήνων, ως γνήσιος οπαδός του Παρμενίδη, θεωρούσε ότι η πραγματικότητα είναι μια και ενιαία, ενώ και τα εμπειρικά δεδομένα της κίνησης και της αλλαγής είναι ψευδή. Η επιρροή του Ζήνωνα είναι φανερή στον ατομισμό του Λεύκιππου και του Δημόκριτου, αλλά και στον χώρο των σοφιστών, ενώ τα περίφημα παράδοξά του άσκησαν μεγάλη επίδραση στη λογική και τα μαθηματικά. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η προβληματική και η επιχειρηματολογία του Ζήνωνα γενικά είχαν ως αποτέλεσμα να διερευνηθούν περαιτέρω τα ουσιώδη ζητήματα του χώρου, του χρόνου και της κίνησης.
Ο Μέλισσος ήταν φιλόσοφος από τη Σάμο, οπαδός κι αυτός του Παρμενίδη, όπως και ο Ζήνων. Πρέπει να έγραψε 1 μόνο βιβλίο, με τον τίτλο «Περί φύσεως ή περί του όντος». Σύμφωνα με τη διδασκαλία του Μέλισσου, η πραγματικότητα είναι μία, ενιαία και αδιαίρετη, αιώνια, ομοιογενής, πλήρης, ακίνητη και μη υποκείμενη σε οποιαδήποτε αλλαγή. Παρουσιάζει δηλαδή όλα τα γνωρίσματα του ελεατικού όντος του Παρμενίδη.

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]