Ζητούμενο του βιβλίου δεν είναι τόσο η καταγραφή των βασικών εκπαιδευτικών επιλογών Νέας Δημοκρατίας και ΠΑ.ΣΟ.Κ. όσο η διερεύνηση των λόγων που οδηγούν τα δύο κόμματα στις σχετικές αποφάσεις κατά την περίοδο 1974-2000. Εκ των πραγμάτων, επομένως, πλαίσιο της έρευνας είναι οι διεθνείς και οι εθνικές εξελίξεις αλλά και η ελληνική εκπαιδευτική παράδοση. Μέσα από τις κομματικές προεκλογικές δεσμεύσεις, τις προγραμματικές δηλώσεις, τις υπουργικές αποφάσεις και τις συζητήσεις εκπαιδευτικών νομοσχεδίων στη Βουλή ανακύπτουν οι κομματικές διακηρύξεις και οι κυβερνητικές αποφάσεις. Βάσει δε αυτού του υλικού, προκύπτουν και αξιολογούνται οι επιλογές που προκρίνονται για την εξυπηρέτηση των εκάστοτε οικονομικών και κοινωνικών αλλαγών/ αναγκών. Παράλληλα, η συγκριτική παρουσίαση της εκπαιδευτικής πολιτικής των δύο κομμάτων παρέχει τη δυνατότητα της ανάδειξης των μηχανισμών μέσω των οποίων Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ. τροποποιούν τις απόψεις τους και οδηγούνται σε σύγκλιση, πρωτοφανές γεγονός για κόμματα εξουσίας στην ελληνική εκπαιδευτική ιστορία.