Δύο ιστορίες ζωής παράλληλες μα και τόσο διαφορετικές, με κοινό σημείο εκκίνησης μια φιλία που είχε ως αποτέλεσμα να αποκαλούμε η μία την άλλη αδελφή και τα παιδιά να με λένε θεία. Η φιλία της Έμμας με τη Σ. Το τραύμα του αποχωρισμού, είναι άραγε αρκετό για να οδηγήσει στην αποξένωση δύο φίλων με πολλά κοινά βιώματα; Οι διαφορετικές ζωές είναι αρκετές για να μην αναπτυχθεί κατανόηση και αγάπη; Ή μήπως το κλειδί σε όλα αυτά είναι η θέληση; Είναι η ιστορία της ζωής μας. Η μόνιμη αιτία της συγκίνησής μου.