Ο 7ος μ. X. αιώνας ήταν μία περίοδος "άγριας - ιστορικής - ομορφιάς". Από την μια ο εξοντωτικός πόλεμος της εν Κωνσταντινουπόλει Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με τους Πέρσες και από την άλλη η γέννηση μίας νέας θρησκείας, λίγο νοτιοανατολικότερα, που θα ενοποιήσει την πολυφυλετική Αραβία σε μία ισχυρή δύναμη. Αυτή η δύναμη θα ενσκήψει στο ιστορικό προσκήνιο με ταχύτητα εξάπλωσης και πληρότητα που μπορούν να ερμηνευτούν μόνο με όρους Αποκάλυψης. Ξεκινώντας από το 634 μ. X. με την πρώτη τους εισβολή στην Συρία και κατορθώνοντας μέσα σε τέσσερα έτη (638-642) να καταλάβουν τα Ιεροσόλυμα, την Αντιόχεια και την Αλεξάνδρεια, κατέστησαν τους Προκαθημένους των τριών αυτών πρεσβυγενών Πατριαρχείων αρχιερείς "in partibus infidelium". Γι' αυτή την νέα θρησκεία και τις πρώτες κατακτήσεις των μουσουλμάνων Αράβων στην Μέση Ανατολή, που αφορούσαν πόλεις ελληνικού ενδιαφέροντος, ασχολούμαστε στην παρούσα μελέτη.