Σκοπός αυτού του συλλογικού έργου είναι η συμβολή στη θεωρητική εμβάθυνση και κριτική κατανόηση των όρων άσκησης της δημοσιογραφίας στον 21ο αιώνα. Εστιάζοντας στις συχνά αποσιωπημένες ή υποτιμημένες διαστάσεις του δημοσιογραφικού τραύματος, καθώς και στον εγκλωβισμό των επαγγελματιών των Μέσων Ενημέρωσης σε παρωχημένες κανονιστικές νόρμες, ο παρών τόμος διερευνά το τίμημα της διαρκούς κάλυψης τραυματικών γεγονότων – από τις «πολεμικές ζώνες» της καθημερινής ειδησεογραφίας έως τις ένοπλες συγκρούσεις και τις ανθρωπιστικές κρίσεις. Η απουσία θεσμικής μέριμνας και η υποβάθμιση της συναισθηματικής διάστασης της δημοσιογραφικής εργασίας αναδεικνύονται ως κρίσιμοι παράγοντες που επιβαρύνουν την ψυχική ανθεκτικότητα των επαγγελματιών και την ποιότητα του παραγόμενου δημοσιογραφικού έργου.