Όλοι γνωρίζουμε πως οι μεγάλοι Πατέρες και Διδάσκαλοι της Εκκλησίας μας υπήρξαν θεοφώτιστοι, πνευματοκίνητοι. Συχνά όμως το λησμονούμε και προσπαθούμε ν` αντιμετωπίσουμε προβλήματα θεολογικά κι εκκλησιαστικά, δηλαδή προβλήματα ζωής και απώλειας πνευματικής, μόνο με τις δικές μας δυνάμεις. Αυτές οπωσδήποτε οφείλουμε να τις ενεργοποιούμε, αλλά δεν αρκούν για να φθάσουμε σε ορθό και δημιουργικό αποτέλεσμα, στην αλήθεια.
Εδώ ακριβώς οι μεγάλοι Πατέρες έγιναν για τους αιώνες όλους και για μας δάσκαλοι. Μας έδειξαν ότι για να δημιουργήσουμε κάτι αληθινό, για να απαντήσουμε ορθά σ` ένα ζήτημα της εποχής μας, πρέπει να δεχθούμε και να βιώσουμε ό,τι πριν από μας δημιούργησαν με τον φωτισμό του αγίου Πνεύματος οι θεολόγοι Πατέρες.
Αυτός είναι ο λόγος που μελετάμε και αναλύουμε τους Πατέρες. Όντας πνευματοκίνητοι, ό,τι για την αλήθεια και την σωτηρία του ανθρώπου είπαν και μας αφορά και πρέπει ν` αποτελεί βάση και σημείο εκκινήσεως της δικής μας προσπάθειας.
Με την ελπίδα ότι ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος θ` αποβεί συνειδητά η βάση, από την οποία θα εκκινήσει η προσπάθειά μας για ν` απαντήσουμε στα πολλαπλά πνευματικά ερωτήματα της εποχής, παραδίδουμε το παρόν κείμενο.
Παρακολουθήσαμε την απέραντη βιβλιογραφία, που αναφέρεται στον ιερό Χρυσόστομο, αλλά παραθέτουμε στο κείμενο χωρία μόνο από δικά του έργα. Για λόγους συντομίας και η θεματική μας περιορίστηκε σε ό,τι κρίθηκε πιο καίριο και πιο αποκλειστικά χρυσοστομικό.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]