Το συγκλονιστικό αυτό βιβλίο περιγράφει την ιστορία του στρατοπέδου του Άουσβιτς, του πιο απάνθρωπου και απεχθούς θεσμού απ` όσους δημιούργησαν οι ναζί. Μαθαίνουμε πως το στρατόπεδο εξελίχθηκε σταδιακά από φυλακή για Πολωνούς πολιτικούς κρατούμενους στο χώρο εκείνο όπου σημειώθηκε η μαζικότερη εξόντωση ανθρώπων στην ιστορία, με θύματα περίπου ένα εκατομμύριο Εβραίους. Με αφορμή το Άουσβιτς, ο συγγραφέας εξετάζει γενικότερα το Ολοκαύτωμα. Απορρίπτει την ιδέα ότι η λειτουργία του στρατοπέδου συνιστούσε παρέκκλιση από την πολιτική των ναζί και υποστηρίζει ότι το Άουσβιτς έπαιζε πρωτεύοντα ρόλο στην υλοποίηση της «τελικής λύσης». Το βιβλίο εξετάζει την ψυχοσύνθεση και τα κίνητρα όσων ευθύνονται για τη λειτουργία του στρατοπέδου, ενώ φιλοξενεί αποσπάσματα συνεντεύξεων με ανθρώπους που συμμετείχαν στα εγκλήματα του Άουσβιτς και μιλούν τώρα για πρώτη φορά σχετικά με τις πράξεις τους. (. . .) Το βιβλίο αφηγείται μια ιστορία θανάτου, αγριότητας, θάρρους, απόδρασης και επιβίωσης, και προσφέρει στον αναγνώστη τη δυνατότητα να κατανοήσει πως μπόρεσε μια τραγωδία τέτοιων διαστάσεων να συμβεί.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]