Ο Διονύσιος ήταν Έλληνας ρητοροδιδάσκαλος και ιστοριογράφος. Γεννήθηκε μεταξύη του 60 και του 55 π.Χ. στην Αλικαρνασσό. Το 30 π.Χ. ή στις αρχές του 29 πήγε στη Ρώμη. Ήταν η εποχή που συνέρρεαν εκεί πλήθος Έλληνες διανοούμενοι. Η ελληνική γλώσσα και λογοτεχνία συνέχιζε να χαίρει μεγάλης εκτίμησης και η μελέτη τους ήταν σημαντική για κάθε επιφανή και καλλιεργημένο Ρωμαίο. Ο Διονύσιος έμεινε στη Ρώμη 22 χρόνια, όπου ασχολήθηκε με την εκμάθηση της λατινικής γλώσσας και με τη μελέτη των έργων των Ρωμαίων ιστορικών. Για να εξασφαλίζει τα προς το ζην, ασκούσε το επάγγελμα του ρητοροδιδάσκαλου. Έγραψε ρητορικές - φιλολογικές μελέτες, όπου, με την ευρεία του κατάρτιση στον τομέα της κλασικής λογοτεχνίας και με την έμφωυτη καλαισθησία του, αναδεικνύεται άριστος γνώστης του ωραίου στον λόγο και καταφέρνει με τρόπο αξιοθαύμαστο να διακρίνει τα διάφορα είδη του λόγου και να τοποθετήσει χρονολογικά τον κάθε συγγραφέα. Το ιστορικό του έργο πάλι, η `Ρωμαϊκή αρχαιολογία`, όπου πραγματεύεται την ιστορία της Ρώμης από τους αρχαιότατους χρόνους μέχρι το 264 π.Χ., παρέχει σημαντικές πληροφορίες, προερχόμενες από ιστορικές πηγές που δεν σώζονται.

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]