Το θάρρος δεν είναι εχθρός της σύνεσης, η αταραξία, πώς συνυπάρχουν η μεγαλοφροσύνη και η επιμέλεια, η αδιαφορία, η ουσία του καλού, η αρχή της φιλοσοφίας, η διαλεκτική, η αγωνία, τα εξωτερικά ερεθίσματα, η φιλία κ.ά.
Ο Επίκτητος, από την Ιεράπολη της Φρυγίας, έζησε το διάστημα 50-120 μ.Χ. περ. Παιδί δούλων, ήταν και ο ίδιος δούλος στη Ρώμη επί Νέρωνος, ενώ αργότερα, σε μεγάλη ηλικία, έγινε απελεύθερος. Ασπάστηκε τη στωική φιλοσοφία, την οποία δίδαξε κατ` αρχάς στην πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας και στη συνέχεια, μετά την απέλαση των φιλοσόφων από τον Δομιτιανό (90 μ.Χ.), στη Νικόπολη της Ηπείρου, όπου έζησε πάμπτωχος και ασκητικός. Ο ίδιος δεν έγραψε· η γραπτή αποτύπωση των ιδεών του οφείλεται στον μαθητή του Φλάβιο Αρριανό, ο οποίος συγκέντρωσε, βάσει των σημειώσεών του από τις παραδόσεις, τα κύρια σημεία της διδασκαλίας του Επικτήτου σε δύο συγγράμματα υπό τους τίτλους `Επικτήτου Διατριβαί` και `Εγχειρίδιον`. Ο Επίκτητος καταλέγεται, μαζί με τον Σενέκα και τον Μάρκο Αυρήλιο, στους κορυφαίους της ονομαζόμενης Νέας Στοάς, τρίτης περιόδου της στωικής φιλοσοφίας.

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]