Ασχολούμενος επί πολλά χρόνια με τις ελληνικές επιγραφές των Επαρχιών Παλαιστίνης και Αραβίας έχω επισημάνει μέχρι σήμερα πολλά επιγραφικά κείμενα σε έμμετρη κυρίως μορφή, των οποίων το περιεχόμενο είναι ιδιαιτέρως εντυπωσιακό. Η πλούσια γλώσσα που χρησιμοποιείται, αν όχι πάντοτε σωστά διατυπωμένη, αλλά ενίοτε και ομηρίζουσα, αποκαλύπτει τη διαχρονικότητα και ζωντάνια του ελληνικού λόγου, ο οποίος καλλιεργήθηκε όχι μόνον από τους πεζογράφους και ποιητές των ελληνίδων πόλεων, αλλά και από τον εξελληνισμένο πληθυσμό των επαρχιών αυτών, που διέθετε υψηλού επιπέδου ελληνική παιδεία. Στην παρούσα εργασία έχει γίνει προσπάθεια να παρουσιασθεί ένα μέρος του θησαυρού αυτού με ποικίλα αντιπροσωπευτικά δείγματα επιγραφών στο πρωτότυπο και με νεοελληνική απόδοση, ώστε οι αναγνώστες, και ιδιαίτερα οι νεώτεροι, παρακάμπτοντας το εμπόδιο της ελλιπούς αρχαιομάθειας, να έχουν την δυνατότητα να προσεγγίσουν και να απολαύσουν τα πολύτιμα αυτά μνημεία του λόγου και το πλούσιο σε νοήματα περιεχόμενό τους. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]