Στην Ελλάδα υπάρχει έντονο πρόβλημα φτώχειας ανάμεσα στους ηλικιωμένους. Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες με την υψηλότερη δαπάνη για συντάξεις ως ποσοστό του ΑΕΠ. Το σύστημα ασφάλισης δέχεται συνεχείς κατηγορίες, όμως είναι από τους πιο ανθεκτικούς θεσμούς της ελληνικής κοινωνίας. Το ασφαλιστικό φαίνεται να είναι ένα πρόβλημα της κοινωνίας γενικά, που όμως δεν φαίνεται να αφορά κανέναν ειδικότερα. Η μετανάστευση είναι πρόβλημα ή λύση; Μήπως οδεύουμε προς μια «δικτατορία συνταξιούχων»; Υπάρχει τρόπος να καταξιωθούν τα Ταμεία ξανά ως τμήμα ενός αναπτυξιακού μηχανισμού; Η συζήτηση για το ασφαλιστικό βρίθει από αινίγματα, διλήμματα, απορίες. Το βιβλίο αυτό προσφέρει μια ψύχραιμη και συνεκτική οπτική που εξηγεί το ρόλο των συντάξεων στην κοινωνία και την οικονομία. Με την αναζήτηση της διασύνδεσης της ασφάλισης και της ανάπτυξης, δηλαδή μιας ανάπτυξης με αλληλεγγύη, προκύπτει μια αρχιτεκτονική πιθανών λύσεων. Το βιβλίο, που απευθύνεται σε φοιτητές, ειδικούς, αλλά και σε ενημερωμένους πολίτες, προσφέρει ένα πλαίσιο στο οποίο μπορεί να γίνουν κατανοητά τα αινίγματα της κοινωνικής ασφάλισης, η δυναμική των εξελίξεων, αλλά και η λογική των λύσεων που δοκιμάστηκαν ή δοκιμάζονται σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]