Είναι αλήθεια πως η κερκυραϊκή περίοδος της ζωής του Ανδρέα Κάλβου (1792-1869) δεν έχει μελετηθεί στον ίδιο βαθμό με εκείνην που προηγείται αυτής. Μολονότι διήρκεσε είκοσι έξι ολόκληρα χρόνια (1826-1852), ήτοι το μεγαλύτερο διάστημα που ξόδεψε ο ποιητής για τη διαμονή του σε έναν τόπο, και είναι γεμάτη από πλούσια δραστηριότητα και περιστατικά που σχετίζονται με αυτόν, πολλοί καλβιστές δείχνουν να την έχουν υποβαθμίσει, ενδεχομένως διότι θεωρούν πως ενδιαφέρει σχεδόν αποκλειστικά τον βιογράφο του και τον ιστορικό της εποχής.
Και όμως: μια πρόχειρη, έστω, ματιά στα πνευματικά δημιουργήματα, τις ακαδημαϊκές και διδακτικές ενασχολήσεις και την κοινωνική παρουσία του Κάλβου αυτών των ετών, δεν βοηθά απλώς να συμπληρωθεί η εικόνα των προγενέστερων χρόνων του, αλλά και να διαφανεί μια από τις κυρίαρχες όψεις της προσωπικότητάς του, αυτή του εγκυκλοπαιδιστή λογίου, με ποικίλα επιστημονικά ενδιαφέροντα. [...]

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]