Με αυτή τη σπανιότατη νέα του εργασία, ο John επιτίθεται στις σύγχρονες ορθόδοξες απόψεις της Φιλοσοφίας της Νόησης. Κατ΄αρχήν καταφέρεται εναντίον της εγκατάλειψης του θέματος `συνείδηση` που έχει ως αποτέλεσμα την τόση γύμνια και στειρότητα της Ψυχολογίας, της Φιλοσοφίας, της νόησης και της γνωστικής επιστήμης: δεν μπορεί να υπάρξει μελέτη του νου που να αγνοεί τη συνείδηση. Αυτό που συμβαίνει στο νου είναι μια νευροφυσιολογική διαδικασία συνείδησης και τίποτ` άλλο - δεν έχει σχέση με κανένα κανόνα, με καμιά επεξεργασία πληροφοριών ή νοητικά μοντέλα, με καμιά γλώσσα της σκέψης και, βεβαίως, με καμιά διεθνή γραμματική. Τα νοητικά δρώμενα είναι από μόνα τους χαρακτηριστικό του εγκεφάλου, όπως ακριβώς η ρευστότητα είναι χαρακτηριστικό του νερού. Αρχίζοντας με μια εμπνευσμένη ανάπτυξη των λαθών της φιλοσοφίας της νόησης, ο Searle αναλύει και ανασκευάζει τη φιλοσοφική παράδοση του υλισμού αλλά όμως δεν αποδέχεται και τον δυϊσμό. Επιμένει ότι όλοι αυτοί οι `-ισμοί` είναι ένα μεγάλο λάθος. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]