Πότε το παιδί αφομοιώνει καλύτερα; Το πρωί, το απόγευμα ή το βράδυ; Προτιμάει να διαβάζει καθισμένο στο γραφείο, στο πάτωμα ή στο κρεβάτι; Προτιμάει να διαβαζει μόνο ή με παρέα; Με μουσική υπόκρουση ή εν πλήρη ησυχία; Αυτές είναι μερικές πληροφορίες που θα μπορούσαν να συνθέτουν το ιδιαίτερο μαθησιακό στυλ του παιδιού σας. Αυτό που για ένα παιδί λειτουργεί αποτελεσματικά, για κάποιο άλλο είναι πρόβλημα. Αναγκάζοντας τα παιδιά μας να ακολουθούν όλα το ίδιον τρόπο διδασκαλίας, και κυρίως το ίδιο μονότονο μοντέλο εκπαίδευσης εδώ και πολλές δεκαετίες, αγνοώντας τους ιδιαίτερους τρόπους μάθησης του καθενός και την ψυχοσύνθεσή του τα αδικούμε κατάφορα. Καταδικάζουμε τα παιδιά με ιδιαίτερη ευφυϊα και χαρίσματα να μένουν στο περιθώρειο. . . Χαρακτηρίζουμε την πλειοψηφία των μαθητών `μέτριους` αγνοώντας ότι καθένας μας έχει ένα κρυφό ταλέντο που τις περισσότερες φορές μένει θαμμένο και ανεκμετάλευτο. Χαρακτηρίζουμε δυσλεξικά ή υπερκινητικά παιδιά προικισμένα με ιδιαίτερα χαρίσματα. Ας μην είμαστε ρατσιστές απέναντι στα παιδιά μας. Ας μην βάζουμε ετικέτες στους μαθητές επειδή οι εγκέφαλοι όλων δεν λειτουργούν με τον τρόπο που επιβάλλει το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Ας γίνουμε ρεαλιστές και δίκαιοι. Κάθε παιδί πρέπει να παίρνει αυτό που αξίζει.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]