Το «Ανολοκλήρωτο παρελθόν» εμφανίζεται ως ένα ζοφερό αστυνομικό μυθιστόρημα γραμμένο με τη μορφή μιας αστυνομικής ανάκρισης. Μέσα όμως από τον διάλογο του αστυνομικού που ανακρίνει και του «καλοκάγαθου εγκληματία» Νοέλ που ανακρίνεται, ξετυλίγεται μια ιστορία αντιθέσεων, μια ιστορία γέλιου και αίματος, τρυφερότητας και φρίκης, χυδαιότητας και ποίησης -το υλικό, με άλλα λόγια, που φτιάχνει τα μεγάλα λογοτεχνικά έργα. Ο Νοέλ αισθάνεται ένοχος. Μήπως επειδή δολοφόνησε; Μήπως επειδή αγάπησε; Ή μήπως ενοχοποιεί τον εαυτό του επειδή άφησε το έργο του ανολοκλήρωτο;
Μετά τις «Φήμες», που του χάρισαν το Αριστείο καλύτερου ευρωπαϊκού μυθιστορήματος για το 1998 και τον έκαναν ευρύτερα γνωστό και στην Ελλάδα, ο Ούγκο Κλάους επιβεβαιώνει με το «Ανολοκλήρωτο παρελθόν» ότι είναι ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους ευρωπαίους συγγραφείς.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]