Τις τρεις τελευταίες δεκαετίες -και πιο συγκεκριμένα, μετά την κατάργηση του θεσμού του επιθεωρητή- όταν και μόνο ψιθυρίζεται στα σχολεία η λέξη αξιολόγηση, έχουμε. . . περίπου πόλεμο. Όμως. . . δεν έχουμε αληθινό πόλεμο με στρατούς, ηρωικές συνδικαλιστικές πράξεις και ηρωικός πεσόντες υπουργούς, απλά έχουμε ένα πόλεμο χαρακωμάτων, αναίμακτο και βερμπαλιστικό, που επαναλαμβάνει εν μέσω υποκριτικών `διαλόγων`, ένα θέατρο του παραλόγου, με πρωταγωνιστές συνδικαλιστές, πολιτικούς, ανώτερους υπάλληλους του Υπουργείου, και τα -πάντα πρόθυμα- ΜΜΕ. Ο πόλεμος, σύμφωνα με τις διακηρύξεις των πρωταγωνιστών, έχει ως στόχο την ανάδειξη της μόνης `αλήθειας`. Αφορισμοί, εκβιαστικά διλήμματα, ιδεολογικές και παραταξιακές πομφόλυγες, διανθισμένες με επιστημονικά επιχειρήματα, δημιουργούν τον απαραίτητο `θόρυβο`, ώστε να μην ακούγεται η φωνή των πραγματικών `θυμάτων` του πολέμου και τελικά όλα να παραμένουν ως έχουν, στο βολικό. . . `τίποτα`. Το βιβλίο αφενός καταγράφει τα σύγχρονα επιστημονικά `ρεύματα` και τις εμπειρίες από την εφαρμογή της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών ανά τον κόσμο και αφετέρου προσπαθεί να παρουσιάσει, όσο είναι δυνατόν αντικειμενικά, την ιστορική διαδρομή της μη-αξιολόγησης στην Ελλάδα. Υπό αυτό το πρίσμα, απευθύνεται σε όλους τους συντελεστές της εκπαίδευσης στη χώρα μας, γονείς, εκπαιδευτικούς και. . . υπουργούς Παιδείας!

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]