Με εργαλεία της θεατρολογίας και της ανθρωπολογίας του θεάτρου και σε συνεχή διάλογο με τον Φρόυντ, ο Γιάγκος Ανδρεάδης πραγματοποιεί μια διαδρομή όπου το χτες και το σήμερα συνυπάρχουν κάθε στιγμή, αφού το θέατρο ζωντανεύει χάρη στους ίσκιους που γίνονται ρόλοι για να φωτίσουν παρελθόν, παρόν και μέλλον. `Από τον Αισχύλο στον Μπρεχτ`. Μια διαδρομή που ξεκίνησε από τον αρχαίο Θέσπη, τον πρώτο ηθοποιό, και συνεχίζεται ακόμη, χωρίς κανείς να μας εγγυάται το πώς και το για πόσο. Το βιβλίο στα δυο του μέρη παρακολουθεί αυτή τη συναρπαστική διαδρομή μέσα από: Τον Αισχύλο, τον Σοφοκλή, τον Ευριπίδη που γεννούν κείμενα έτοιμα να γίνουν αναπνοή, σώμα, θεατρική μαγεία, εγκαθιδρύοντας επάνω στη σκηνή τον διάλογο του ανθρώπου με την «πόλιν», τους θεούς, τον μύθο, την τελετουργία. Τον Αριστοφάνη που στήνει μπροστά στα μάτια μας μαγικές πόλεις της ουτοπίας, που διαρκούν μόνο όσο η μαγεία μιας παράστασης, δηλαδή σχεδόν για πάντα. Και την αρχαία μαριονέτα, περιθώριο και κέντρο του αρχαίου κόσμου, που οργανώνει το δικό της θέμα, με πρώτο καθώς λένε σκηνοθέτη ένα θεό. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]