Το βιβλίο αυτό περιέχει κείμενα που γράφηκαν κατά τα δύο τελευταία χρόνια: Από το Νοέμβριο του 2000 μέχρι σήμερα. Κεντρικό θέμα αποτελεί η ερμηνεία του ν.2928/2001, για την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος, γνωστού στο ευρύτερο κοινό ως «τρομονόμου». (...) Το οργανωμένο έγκλημα -και μάλιστα η τρομοκρατία- αποτελούν μείζον πρόβλημα για τη σύγχρονη κοινωνία. Ωστόσο ο δικαστής που καλείται να ερμηνεύσει και να εφαρμόσει το νόμο για την αντιμετώπισή τους δεν πρέπει να καταστήσει τον εαυτό του μέρος του προβλήματος. Δεν είναι δική του δουλειά η πάταξη της τρομοκρατίας και η εξουδετέρωση του οργανωμένου εγκλήματος. Αυτά αποτελούν έργο της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας. Ο δικαστής, ως κριτής του πραγματικού με βάση το θεσπισμένο «δέον», πρέπει να απονείμει -ουδέτερος, αμερόληπτος και ανεπηρέαστος- δικαιοσύνη, όπως αυτή προσδιορίζεται από το Σύνταγμα της χώρας, τις θεσπισμένες αρχές του δικαίου και την ισχύουσα νομοθεσία, που εκφράζουν το σύγχρονο ευρωπαϊκό νομικό μας πολιτισμό. (...)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]