Οπισθόφυλλο:

Αυτή η εποχή της καταναλωτικής φρενίτιδας πρέπει να γκρεμιστεί.

Πρέπει να χτίσουμε  από την αρχή, τον άνθρωπο που αρνείται να καταναλώνει ό,τι του σερβίρουν.

Τον άνθρωπο που σέβεται την εθνική του ταυτότητα, χωρίς να παύει να αγκαλιάζει τον αλλοεθνή.

 Τον άνθρωπο που δημιουργεί, σέβεται και προστατεύει την παραγωγή του και το περιβάλλον.

Που βάζει όρια στη διεθνή οικονομία...

Μέρος από τον πρόλογο, (δύο αποσπάσματα):

…

…όταν ο μέσος πολίτης ανά τον κόσμο, αναγκά­ζεται να καταναλώνει τα αγαθά που τα καθετοποιημένα ολιγο­πώλια ή μονοπώλια εμπορεύονται, χρησιμοποιώντας για την παραγωγή τους λαούς σε εργασιακή σκλαβιά, τα κέρδη από την κατανάλωση δεν ανακυκλώνονται στην τοπική αγορά του κατα­ναλωτή, ούτε και στην αγορά εργασίας των εργασιακών σκλά­βων, ούτε φορολογούνται όπως τα κέρδη μιας κανονικής επιχεί­ρησης, αλλά συσσωρεύονται σε φορολογικούς παραδείσους, που το ίδιο το σύστημα έχει δημιουργήσει.

…

Όταν η φύση εξαντλείται, όταν τα ζώα εξαντλούνται, όταν ο άνθρωπος εξαντλείται, το σύστημα, όποιο κι αν είναι αυτό, θα καταρρεύσει…