Οι σκέψεις που κατατίθενται εδώ δεν έχουν σκοπό να δώσουν νέους ορισμούς για την ιδεολογία ή να υποδείξουν νέα μανιφέστα. Απλά προσπαθούν να απαντήσουν σε πολλά ερωτήματα της επικαιρότητας, που δεν είναι και τόσο καινούργια. Έρχονται ανακυκλούμενα από παλιά. Το θεμελιώδες ζήτημα, που δεν μας απασχόλησε μόνο θεωρητικά είναι: μπορεί, νοείται, να υπάρξει πολιτική χωρίς ιδεολογία; Και αν ναι, ποιο θα είναι τότε το νόημα και το περιεχόμενο μιας τέτοιας αποϊδεολογικοποιημένης πολιτικής; (. . .) Το βιβλίο αυτό είναι κυρίως προσκλητήριο αγώνα. Και σήμα αισιοδοξίας. Ότι δεν παραιτούμεθα. Ότι δεν γινόμαστε «ριψάσπιδες». Ότι μπορούμε να ταράξουμε τα λιμνάζοντα ύδατα, να ανανεώσουμε την πίστη και την εμπιστοσύνη προς τον εαυτό μας, δηλαδή προς τις ελεύθερες και παλλόμενες εθνικά συνειδήσεις. Και να συντελέσουμε στην ιδεολογική αναγέννηση που απαιτούν οι καιροί. Όχι σαν ακαδημαϊκή άσκηση, αλλά σαν πολιτική δράση. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]