Ο Γνωστικισμός υπήρξε σύγχρονος του πρώιμου Χριστιανισμού και συνάμα «θύμα» του, αφού το κυρίαρχο χριστιανικό κίνημα έκανε τα πάντα για να εξαλείψει την διδασκαλία του. Ωστόσο το μήνυμα του Γνωστικισμού -με βαθειές ρίζες στις αρχαϊκές θρησκείες- δεν καταστράφηκε ολοσχερώς, αλλά θάφτηκε βαθιά στην άμμο του χρόνου. (. . .) Οι Γνωστικοί πίστευαν ότι το σύμπαν ενσωματώνει μια ακατάπαυστη τριβή μεταξύ αντιθέτων αρχών, του καλού και του κακού, του κάλλους και της ασχήμιας, του φωτός και του σκότους, εν τέλει της γνώσεως και της αγνωσίας. Η Φύσις, το φυσικό διάστημα και ο χρόνος είναι τα εμπόδια που αποτρέπουν τον άνθρωπο να θυμηθεί τη θεϊκή του προέλευση και ρίζα και να ενωθεί εκ νέου με το Θείον. Το μυστικό, λοιπόν, των Γνωστικών είναι: είμαστε εν δυνάμει Θεοί και πρέπει να επιστρέψουμε στη θεϊκή φύση μας την οποία απεμπολήσαμε.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]