Ο Ρήγας πιστεύει σε μια [...] Δημοκρατία της οποίας η σταθερότητα θα θεμελιώνεται: α) στους δίκαιους νόμους που θα ψηφίζονται από το `Νομοθετικό Σώμα` και θα γράφονται `εις την απλήν των Ελλήνων διάλεκτον` για να κατανοούνται, β) στη συνειδητή υπακοή των πολιτών σ` αυτούς και την αξιοκρατία [...]. Ο Ρήγας με τα κείμενά του δεν αποβλέπει στη σύνθεση ενός καταστατικού χάρτη μόνο που θ` αποτελέσει τη βάση για τη συγκρότηση του νέου Κράτους της `Ελληνικής Δημοκρατίας`, αλλά τα κείμενά του είναι οδηγοί πολιτικής αγωγής και εγχειρίδιο δημοκρατικής παιδαγωγίας, διότι πιστεύει πως η Δημοκρατία υπάρχει και λειτουργεί αποτελεσματικά όταν οι πολίτες έχουν παιδεία, την οποίαν οφείλει όχι μόνο να παρέχει η πολιτεία αλλά και να επιστατεύει σχετικά με το πώς `ανατρέφωνται οι παίδες των πολιτών`. Στη σκέψη του Ρήγα η παιδεία παίζει καθοριστικό ρόλο για την επιβίωση και τη λειτουργία της `Ελληνικής Δημοκρατίας`. Τέλος, στην πολιτική σκέψη του Ρήγα [...] ενυπάρχουν οι αρχές ενός πολιτικού ουμανισμού, αφού στην `Ελληνική Δημοκρατία` τιμώνται οι πολίτες που έχουν αρετές που η κλασική αρχαιότητα πρόβαλε, όπως `πραότητα, ανδρεία, συμπάθεια, αλληλεγγύη`.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]