το ελληνόφωνο αναγνωστικό κοινό γνώρισε τον Αλμπέρτο Προυνέτι ως λογοτέχνη. με το Δεν είναι γεύμα σε δεξίωση, ο Προυνέτι μάς ξα­νασυστήνεται· όχι ως λογοτέχνης, αλλά ως αναγνώστης και θεωρη­τικός της ίδιας της λογοτεχνίας της οποίας αποτελεί κομμάτι, τόσο ως κοινωνικό υποκείμενο όσο και ως συγγραφέας: της working class λογοτεχνίας.
Ο συγγραφέας μιλάει για το φάντασμα της working class λογο­ τεχνίας που δεν πλανάται πλέον πάνω από τον εκδοτικό χώρο, αλλά έχει κατακτήσει, σε κάποιο βαθμό, τα ράφια των βιβλιοπωλείων και ακόμη και τα λογοτεχνικά βραβεία. πρόκειται για την εκδίκηση αυ­τών που δεν έχουν φωνή και που πολύ συχνά δεν έχουν το μορφωτικό και πολιτισμικό κεφάλαιο που θα αναλογούσε «στους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών».
Tο βιβλίο του Aλμπέρτο είναι σημαντικό και κρίσιμο, διότι ενώ αναδεικνύει την αξία του πλουραλισμού και της διαθεματικότητας της/στη working class λογοτεχνία(ς) σήμερα, τοποθετεί στο επίκε­ ντρο την τάξη.