«Η παραχώρησις ευρυτέρων πολιτικών ελευθεριών θα έπρεπε να γίνη ευχαρίστως δεκτή από κάθε Κύπριον πατριώτην» ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, «Η ιστορία του Κυπριακού ζητήματος είναι ιστορία των χαμένων ευκαιριών και ιστορία των λαθών μας. . . Η μη αποδοχή των προτάσεων των Άγγλων τον Μάϊον του 1948 δια περιορισμένην αυτοκυβέρνησιν ήτο το πρώτον μας λάθος. . . Πταίομεν όλοι: και η Κυβέρνησις και η Αντιπολίτευσις και ο Μακάριος και η Εθναρχία» ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ, «Μας παρεσχέθη (το 1955) η αυτοκυβέρνησις, αφήνετο δε ανοικτόν το θέμα της αυτοδιαθέσεως. . . Δια να μη χαρακτηρισθώ προδότης της Ελλάδος, εγκατέλειψα μίαν πεποίθησιν, διότι δια της αυτοκυβερνήσεως πιστεύω ότι θα επιτυγχάνωμεν την σταδιακήν και ομαλήν λύσιν του ζητήματος» ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, «Θα έπρεπε να εδεχόμεθα τας προτάσεις Χάρντινγκ, μιας σχετικής αυτοκυβερνήσεως και να ενεπιστευόμεθα εις την πορείαν της Ιστορίας την οριστικήν διευθέτησιν της κυριαρχίας της Ελληνικής πλειοψηφίας εις την νήσον» ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, «Εις τα Ηνωμένα Έθνη εδόθη κατά το 1954 έμφασις εις την ένωσιν της Κύπρου μετά της Ελλάδος και ουχί εις την αυτοδιάθεσιν της Κύπρου. Τούτο προεκάλεσε την κατηγορίαν. . . ότι η Ελλάς αποβλέπει εις την δια τεχνασμάτων προσάρτησιν εδαφών» ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΒΕΡΩΦ-ΤΟΣΙΤΣΑΣ

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]