Ένα βράδυ, πριν από μερικά χρόνια, σε μια συγκέντρωση του «Μνήμονα» στην οδό Ζωσίμου, κάποιος από τους παρόντες μαθητής της Αικατερίνης, είχε την ιδέα να της αφιερωθεί ένας τόμος με κείμενα γραμμένα από μαθητές της στο Νεοελληνικό Ινστιτούτο της Σορβόννης. Όσοι συμφοιτητές βρισκόμασταν εκεί αρχίσαμε να σχεδιάζουμε την υλοποίησή του. Κι όσοι ειδοποιήθηκαν αργότερα αντέδρασαν με τον ίδιο ενθουσιασμό. Αποφασίστηκε να συμβάλει ο καθένας και η καθεμιά ανάλογα με το «γνωστικό αντικείμενο» που τώρα υπηρετεί, ώστε να καταγραφούν οι πολλαπλές όψεις της επιρροής μιας πνευματικής οδηγού που δεν θέλησε να ελέγξει και να στρέψει προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση - τη δική της - τους μαθητές και της μαθήτριές της, αλλά τους άφησε ελεύθερους να ακολουθήσουν τον δρόμο τους και να ενσωματώσουν στα δικά τους έργα τις επιστημονικές της συμβουλές και τρόπους. (. . .)

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]