Η πληρότητάς μας, η ευδαιμονία, ο άλυπος βίος, η υγιής πορεία ζωής, όλα περνούν μέσα από την κατάσταση φιλότητας αλλά και νείκους. Όσο αυτά τα δύο μεγέθη αυξομειώνονται, περιστασιακά και προοδευτικά, τόσο οδηγούμαστε φιλικά προς την έξοδο, αντικατοπτρίζοντας στο Σύμπαν την θεική αντανάκλαση της οντότητας μας. Σταθερά προσγηλωμένοι σε μία ολιστική μορφή σκέψης, η οποία δεν αποκλείει τίποτε και δεν ενδίδει σε τίποτε μονόπλευρα, απόλυτα και εγωικά, αξιοποιούμε την φιλία, ως ένα σπουδαίο εργαλείο αυτογνωσίας, αυτοβελτίωσης -όπου αυτό είναι εφικτό-, και διατήρησης ισορροπίας. Διότι για κάποιους, στους οποίους ανήκει και το Λενιώ της Σέβης, το ζητούμενο είναι κυρίως ένα: Η κατάργηση του διαχωρισμού και η βίωση της στην πράξη.