Σκοπός αυτού του βιβλίου είναι να παρακολουθήσει τις κυριότερες εξελίξεις στην ελληνική φιλοσοφία κατά την περίοδο από το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ. ως το τέλος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας (31 π.Χ.). Σ` αυτούς τους τρεις αιώνες, γνωστούς σ` εμάς ως ελληνιστική εποχή, ο ελληνικός πολιτισμός γνώρισε τεράστια εξάπλωση προς την Ανατολή, ύστερα από τις κατακτήσεις του Αλεξάνδρου· αργότερα, ο ελληνικός πολιτισμός διείσδυσε βαθιά στον δυτικό μεσογειακό κόσμο με τη βοήθεια των πολιτικών κατακτητών της Ελλάδας, των Ρωμαίων. Ωστόσο, σε όλο αυτό το διάστημα, η φιλοσοφία παρέμεινε κυρίως ελληνική δραστηριότητα. Οι στοχαστές που άσκησαν τη μεγαλύτερη επίδραση στον ελληνιστικό κόσμο ήταν οι Στωικοί, οι Επικούρειοι και οι Σκεπτικοί. Σ’ αυτό το βιβλίο προσπάθησα να παρουσιάσω μια σύντομη κριτική ανάλυση των ιδεών τους και των μεθόδων σκέψης τους. [. . .]

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]