`Η Κυρία με το σκυλάκι` είναι εμπνευσμένη από την ψεύτικη ατμόσφαιρα της Γιάλτας. Αυτή η ιστορία μοιχείας, που ξεκινά σαν μια απλή ερωτική περιπέτεια των διακοπών κι εξελίσσεται σ` έναν έρωτα βαθύ αλλά χωρίς ελπίδα, είναι ποτισμένη με την ποικιλόμορφη γοητεία του θερέτρου: τα τοπία του Νότου, οι σκονισμένοι δρόμοι, τα εστιατόρια στην παραλία, το σεληνόφως, ο γλυκός ψίθυρος της θάλασσας, όλ` αυτά τα στοιχεία που κάνουν τους εραστές να πετούν στα ουράνια. Η περιπέτειά τους δίνεται μ` ένα ανάλαφρο αλλά ανελέητο ύφος. Κάθε λεπτομέρεια, όσο ασήμαντη κι αν φαίνεται, συμβάλλει στην απαλόχρωμη αρμονία του συνόλου και η κατάληξη θα μπορούσε να είναι η ίδια με τις περισσότερες νουβέλες και τα έργα του Τσέχοφ. [...] Ο Γκόρκι ενθουσιασμένος από την ανάγνωση της `Κυρίας με το σκυλάκι`, έγραψε στον Τσέχοφ: «Μπροστά και στο πιο μικρό σας διήγημα, όλα τ` άλλα φαίνονται χοντροκομμένα λες και δεν είναι γραμμένα με πένα αλλά με στυλιάρι. Και πάνω απ` όλα, τίποτε δεν φαίνεται απλό, δηλαδή αληθινό... Ε, λοιπόν, ναι, τους έχετε κατατροπώσει τους ρεαλιστές... Με τα διηγήματά σας επιτελείτε ένα τεράστιο έργο, ξυπνώντας την αποστροφή γι` αυτή την κοιμισμένη ζωή που ψυχορραγεί... Οι ιστορίες σας είναι μια σειρά από κομψά μπουκαλάκια γεμάτα με όλα τα αρώματα της ζωής».

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]