Το βιβλίο αυτό ασχολείται με ένα από τα σπουδαιότερα ζητήματα της αναπτυξιακής δυναμικής μιας χώρας της «ευρωπαϊκής περιφέρειας», όπως η Ελλάδα: με τους πόρους της πολιτικής συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Με αφετηρία τα γενικότερα ζητήματα που σχετίζονται με θεσμούς και διαδικασίες της πολιτικής συνοχής και του ευρύτερου δημοσιονομικού πλαισίου, οι συγγραφείς προβαίνουν σε μια λεπτομερή καταγραφή και ανάλυση των έντονων και χρονοβόρων διαδικασιών που προηγήθηκαν της συμφωνίας για τις δημοσιονομικές προοπτικές και τη νέα πολιτική συνοχής της ΕΕ 2007-13. Διαπιστώνουν ότι η οικονομική και κοινωνική συνοχή θα συνεχίσουν να αποτελούν τις βασικές προτεραιότητες της ΕΕ. Καταλήγουν στην πρόταση ότι η διοικητική αναδιοργάνωση της δομής της χώρας προς την κατεύθυνση της μείωσης του αριθμού των περιφερειών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αποτελεσματική απορρόφηση και αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]