Η Μελέκ Χανούμ γεννήθηκε το 1814 στη Χίο. Έζησε στα μεγαλύτερα παλάτια της Ευρώπης. Χριστιανή Ορθόδοξη, παντρεμένη με μουσουλμάνο πασά, η γυναίκα που ορίστηκε προξενήτρα, κατάσκοπος, διπλωμάτης. Η βιογραφία γράφτηκε στο Παρίσι. Ο βιτριολικός λόγος της θεωρείται από κάποιους απόδειξη της πολιτικής επιρροής των γυναικών και από άλλους απλά σκανδαλώδης. 

Η αυτοβιογραφία της είναι το πορτρέτο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Είναι η απόλυτη αλήθεια. Η ζωή των γυναικών μέσα από τη δική της ζωή, η διαφθορά, τα πλούτη, οι ίντριγκες, τα χαρέμια και η αλήθεια γι’ αυτά, η ελίτ, τα σκάνδαλα, οι έρωτες και η αγριότητα. 

Κάποιος ευνούχος ερωτεύτηκε μια Κιρκάσια σπάνιας ομορφιάς, στην οποία είχε μεγάλη αδυναμία ο πασάς. Εκείνη τον απέρριψε και γι’ αυτό ο ευνούχος θέλησε να την εκδικηθεί. Μια μέρα άφησε κοντά στην πόρτα της κοπέλας έναν αντρικό μανδύα, σαν να είχε παραπέσει εκεί. Ένα βράδυ που ο πασάς πήγαινε στο δωμάτιο της Κιρκάσιας μαζί με δυο ευνούχους, είδε στο φως των φαναριών το ρούχο και έγινε έξαλλος από την οργή του. «Τι είναι αυτό;» ούρλιαξε. «Αφέντη μου», είπε ο κακός ευνούχος, «χωρίς αμφιβολία ανήκει σε κάποιον που ήταν με τη νεαρή Κιρκάσια και που το έβαλε στα πόδια μόλις κατάλαβε πως ερχόσουν». Ο πασάς χτύπησε άγρια την πόρτα και το καημένο το κορίτσι έτρεξε να του ανοίξει. Τότε εκείνος, τραβώντας τη χατζάρα του, της έκοψε το κεφάλι...