Ὁ φύλακας τῶν ἑπτὰ πυλῶν παραπονέθηκε:

— Ἐπισκέφθηκα τοὺς ἀνθρώπους μὲ ἕνα ἀτέλειωτο ρεῦμα θαυμάτων, ἀλλὰ αὐτοὶ δὲν τὸ ἀντελήφθησαν. Προσφέρω καινούργια ἄστρα, ἀλλὰ τὸ φῶς τους δὲν ἀλλάζει τὴν ἀνθρώπινη σκέψη. Βυθίζω ὁλόκληρες χώρες στὰ βάθη τῆς θαλάσσης, ἀλλὰ ἡ ἀνθρώπινη συνείδηση παραμένει ἀτάραχη. Ὑψώνω βουνὰ καὶ τὶς διδασκαλίες τῶν σοφῶν, ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι οὔτε καν γυρίζουν τὸ κεφάλι τους στὸ κάλεσμα. Στέλνω πολέμους καὶ λοιμούς, ἀλλὰ οὔτε ὁ τρόμος ἀναγκάζει τοὺς ἀνθρώπους νὰ σκεφτοῦν. Προσφέρω τὴ χαρὰ τῆς γνώσης, ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι φτιάχνουν χυλὸ ἀπὸ τὴν ἱερὴ τροφή. Δὲν ἔχω ἄλλα σημάδια γιὰ νὰ συγκρατήσω τὴν ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὴν καταστροφή.

Στὸν φύλακα μίλησε ὁ Ὑπερίων:

— «Ὅταν ὁ δομητὴς βάζει τὰ θεμέλια τοῦ οἰκοδομήματος, τὸ διακηρύσσει σὲ ὅλους ὅσοι ἐργάζονται στὴν κατασκευή· καὶ ὁ τελευταῖος ἀπ’ αὐτοὺς γνωρίζει τὶς δοθεῖσες διαστάσεις, ἀλλὰ μόνον σὲ λίγους ἀποκαλύπτεται ὁ σκοπὸς τοῦ οἰκοδομήματος. Ἐκεῖνοι θὰ κατανοήσουν οὔτε ἕνα καινούργιο θεμέλιο. Ἀλλὰ ὁ δομητὴς δὲν πρέπει νὰ ἀλύπεται ἂν οἱ ἐργάτες του δὲν ἔχουν ἀντίληψη τῆς ἀληθινῆς σημασίας τοῦ σχεδίου του. Μπορεῖ μόνον νὰ διαμορφώσει ἀνάλογα τὴν ἐργασία. Ἔτσι καὶ ὡς πρὸς τὴν συνείδηση τῶν ἀνθρώπων, θὰ ξέρουμε ὅτι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν μποροῦν νὰ κρατήσουν ἢ νὰ ἀφομοιώσουν, θὰ ἐκπληρώσουν μόνον τὴν κατώτερη ἐργασία. Εἴθε ἐκεῖνος ποὺ ἔχει κατανοήσει νὰ εἶναι σταθερὸς σαν ἑκατὸ χιλιάδες σοφοί. Καὶ τὰ σημάδια σαν ἐπιγραφὲς θὰ παρουσιαστοῦν μπροστά του.»

Στὴ μνήμη τοῦ Ἡρακλῆ – Μιχαὴλ Μουτζουρίδη, ποὺ μᾶς προσέφερε τὸ ἀπόσπασμα αὐτό.