ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΜΑΣ ΦΟΙΤΟΥΝ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ, διαφόρων ηλικιών και ποικίλης εθνικής, πολιτισμικής και κοινωνικο-μορφωτικής προέλευσης. Μερικοί από αυτούς έχουν τις εμπειρίες και διαθέτουν τις ικανότητες που απαιτούνται για να αντεπεξέλθουν με επιτυχία στις απαιτήσεις του σχολείου. Άλλοι έχουν περιορισμένες δεξιότητες ή δεν είχαν την ευκαιρία να αποκτήσουν από την οικογένεια τους το `μορφωτικό κεφάλαιο` που θα έφερνε την επιτυχία στο σχολείο. Επίσης κάποιοι από αυτούς έχουν αυτοπεποίθηση και διάθεση να μάθουν, ενώ σε άλλους δεν αρέσει το σχολείο και θεωρούν ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν. Αν και οι γνώσεις, οι ικανότητες, τα κίνητρα, το ποσό του μορφωτικού-κοινωνικού κεφαλαίου που η οικογένεια έχει καταθέσει και τα ενδιαφέροντα είναι στοιχεία που παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόοδο των μαθητών, δε φτάνουν από μόνα τους να εξηγήσουν τη σχολική επιτυχία και την κοινωνική προσαρμογή τους στο σχολείο. Η ομαλή σχολική προσαρμογή, την οποία θεωρούμε ως μία εξελικτική διαδικασία εναρμόνισης της συμπεριφοράς των μαθητών προς τις ακαδημαϊκές και κοινωνικές απαιτήσεις του σχολείου, επηρεάζεται επίσης και από τις διαφορές ή και τις ομοιότητες που υπάρχουν μεταξύ των ατομικών ιδιοσυγκρασιακών χαρακτηριστικών εκπαιδευτικών και μαθητών.

[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]