Skip to content
Κατάλογος ελληνικών τηλεκαρτών 1992-1998
Οδηγός για συλλέκτες
ISBN: 978-960-8472-24-2

Κατάσταση Έκδοσης: Κυκλοφορεί
Είδος: Βιβλίο
Μορφή: Χαρτόδετο
Θέμα: Κατάλογοι
Γλώσσα: Ελληνική, Νέα
Έτος Έκδοσης: 1998
Εκδότης: Εντός
Συγγραφέας: Φατσής, Αλέξανδρος
Διαστάσεις: 17 x 24 εκ
Σελίδες: 229 σελ.

Τιμή Εκδότη: 20,00 

Τιμή E-shop: 18,00 
Περιγραφή

Σήμερα τα κράτη που χρησιμοποιούν τηλεκάρτες είναι περισσότερα από 190. Ανάμεσά τους τεχνολογικοί γίγαντες, όπως η Γερμανία και η Ιαπωνία, αλλά και αναπτυσσόμενες χώρες, όπως η Τανζανία και η Ουγκάντα.
Για το πότε πρωτοχρησιμοποιήθηκε η τηλεκάρτα έχουν γίνει πολλές συζητήσεις. Αντίθετα από ότι πιστεύεται από πολλούς, δεν ήταν το Βέλγιο η πρώτη χώρα στην οποία λειτούργησαν καρτοτηλέφωνα. Ήταν η ιταλική SIP (πρόσφατα μετονομάστηκε σε Telecom Italia) που πρώτη ξεκίνησε να χρησιμοποιεί τηλεκάρτες για τα τηλέφωνα δημοσίας χρήσης. Αυτό έγινε στα τέλη Μαΐου του 1976 στην οδό Oriolo Romano στη Ρώμη. Οι τηλεκάρτες που χρησιμοποιήθηκαν τότε ήταν σχεδόν ίδιες με αυτές που χρησιμοποιούνται και σήμερα στην Ιταλία. Οι μόνες τους διαφορές ήταν ότι η μαγνητική ταινία ήταν σε διαφορετική θέση απ` ό,τι είναι σήμερα και ότι η κάτω αριστερά γωνία είχε ήδη αφαιρεθεί και δεν χρειαζόταν να την βγάλει ο χρήστης, όπως γίνεται τώρα. Αυτό συνέβαινε για να γνωρίζει ο κόσμος από ποια μεριά έπρεπε να μπει η κάρτα στη συσκευή. Μια επιπλέον διαφορά ήταν ότι εκείνες οι κάρτες ήταν κατασκευασμένες από πολύ λεπτό χαρτί με αποτέλεσμα να τσαλακώνονται και να μένουν μέσα στα καρτοτηλέφωνα. Αρκετούς μήνες αργότερα, στις 14 Φεβρουαρίου δηλαδή του 1977, η εταιρεία Landis & Gyr άρχισε να προμηθεύει με τηλεκάρτες το Βέλγιο που είχε εγκαταστήσει τότε τέσσερα καρτοτηλέφωνα, σε μια προσπάθεια να αποφύγει φαινόμενα βανδαλισμού.
Όλες οι υπόλοιπες χώρες άρχισαν να χρησιμοποιούν τηλεκάρτες αρκετά αργότερα. Για παράδειγμα, η Ιαπωνία δεν ξεκίνησε παρά τον Δεκέμβριο του 1982, παρόλο που είχε την απαραίτητη τεχνογνωσία αρκετά νωρίτερα.