Ένας ηλικιωμένος άντρας περιμένει την κόρη του για τις χριστουγεννιάτικες διακοπές στον πύργο του. Η νεαρή επιστήμονας πάει να δει τον πατέρα της, γιατί ξέρει ότι μπορεί να είναι και η τελευταία φορά που θα τον δει. Στο γράμμα που της έστειλε, της ανέφερε και την τελευταία του εφεύρεση: έναν άνθρωπο-ρομπότ, που μιλάει και κάνει δουλειές του σπιτιού. Όταν πέθανε ο πατέρας της, σκέφτηκε να πάει την εφεύρεσή του πιο μπροστά… και να βάλει την καρδιά του στον μεταλλικό άνθρωπο. Έτσι, ξεκινάει ένα ταξίδι γεμάτο πάθος, αμφιβολίες και αδιέξοδα…

Είναι ένα παραμύθι για μικρούς και μεγάλους, ένας ύμνος για τη διαφορετικότητα, αλλά και μια κριτική για τη σύγχρονη εποχή, στην οποία χρησιμοποιούμε τόσο πολύ την τεχνολογία και, γι’ αυτό, θα ήθελα να ευαισθητοποιήσω όσους/-ες χρησιμοποιούν το ΑΙ.