Η σκηνή είναι πλημμυρισμένη από νερά. Στο κέντρο της βρίσκεται ένα θεόξερο μικροσκοπικό νησί - ένας σωρός από βότσαλα όπου προεξέχει ένας βράχος ύψους ενός μέτρου. Μόλις και μετά βίας διακρίνουμε τις δύο γυναίκες που κοιμούνται εκεί, γιατί ο μοναδικός προβολέας που είναι αναμμένος φωτίζει το προσκήνιο.
Οι δύο γυναίκες είναι η Φαίδρα και η τροφός της η Οινώνη. Είναι ντυμένες με τσουβάλια πάνω στα οποία είναι αποτυπωμένες οι λέξεις ΕΥ στο ένα και ΦΑΚΕΣ στο άλλο. Το σκουριασμένο στέμμα της Φαίδρας κοσμεί ένα κόκκινο φωτάκι που αναβοσβήνει συνέχεια.
Ένας ψηλός ξερακιανός άντρας γύρω στα εξήντα, ο Αγησίλαος, βγαίνει από το βάθος της σκηνής κατευθυνόμενος προς το προσκήνιο. Τσαλαβουτάει μέσα στα νερά σαν να μην τα έχει προσέξει. Φοράει κοστούμι και γραβάτα και έχει ένα μεγάλο κόκκινο λουλούδι, μάλλον ψεύτικο, στην μπουτονιέρα του. Πριν φτάσει κάτω από το φως του προβολέα, βγάζει μια τσατσάρα από την κωλότσεπή του και χτενίζεται. [...]