(. . .) Το συμπέρασμα του ανά χείρας έργου είναι ότι η κοινωνική ελευθερία απαντάται μόνο στις φάσεις της κοινωνίας της (οικονομικής) σχόλης και της εταιρικής οικονομίας/κοινωνίας, ενώ το σύστημα της κοινωνίας της (εξαρτημένης) εργασίας, που βιώνει ο νεότερος κόσμος, την αγνοεί, υποβιβάζοντάς την στο απλό (ετερονομικό) δικαίωμα. Ώστε, η εκμετάλλευση είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την ιδιοκτησία επί του οικονομικού (υπο-)συστήματος και όχι, όπως νομίζεται, με την ιδιοκτησία επί του κεφαλαίου. Η διάκριση των δύο αυτών συνιστωσών του οικονομικού γίγνεσθαι είναι κεφαλαιώδης, η δε αδυναμία της νεότερης πολιτικής οικονομίας να τη διαπιστώσει αποκαλύπτει τόσο την πρωιμότητα της εξέλιξής της όσο και την ουσία του αδιεξόδου της. Κατά τούτο, η πρόταση του συγγραφέα μπορεί να ειπωθεί ότι τοποθετείται στον αντίποδα της σύγχρονης πολιτικής θεωρίας.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]