Από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα δεν υπήρξε εκπρόσωπος των γραμμάτων ή της τέχνης που να μην προβληματίστηκε στο αιώνιο θέμα της ύπαρξης του Θεού. Όλοι οι μεγάλοι στοχαστές, επιστήμονες και καλλιτέχνες μας άφησαν παρακαταθήκες που έμειναν στην Ιστορία ως αποφθέγματα ή αφορισμοί για το Θεό, τη θρησκεία, τη σχέση της με τη δύναμη ή την αδυναμία του ανθρώπου. Από τον Αριστοτέλη και τον Επίκουρο μέχρι τον Νίτσε, τον Φρόιντ, αλλά και τον Άρθουρ Κλαρκ ή τον Γούντι Άλεν, έχουν διατυπωθεί πολλές και σπουδαίες φράσεις που πυροδοτούν τη σκέψη μας και μας παρακινούν να τοποθετηθούμε στο ζήτημα της ύπαρξης ή της ανυπαρξίας του Θεού. Το βιβλίο `Ο Θεός και ο άθεος` δεν φιλοδοξεί βέβαια να απαντήσει σε αυτό το οντολογικό και μεταφυσικό θέμα, αλλά να εμβαθύνει με πλάγιο τρόπο στα συστατικά και τα δεδομένα του, να εντρυφήσει στο σκεπτικισμό, να αγγίξει με θάρρος την άρνηση και να δώσει τελικά το λόγο στην αιρετική σκέψη, που αποδίδεται είτε με προσπάθειες λογικών προσεγγίσεων, είτε με πυρά καταιγιστικών αφορισμών, είτε με ριπές καυστικού χιούμορ.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]