Έλληνας ποιητής και κριτικός, ο Νικόλας Κάλας (1907-1988) με το ρηξικέλευθο πνεύμα του, τάραξε τα νερά των ελληνικών γραμμάτων, στην δεκαετία του 1930. Με τον ξεριζωμό του από την Ελλάδα, το 1937, έζησε και πέθανε στη Νέα Υόρκη. Η ποίηση και τα κριτικά κείμενά του στα γαλλικά και στα αγγλικά αποτελούν ανεξίτηλη παρακαταθήκη για τους ποιητές, ζωγράφους και κριτικούς της τέχνης και της λογοτεχνίας αυτού του νέου αιώνα.

Με το κράμα γνώσης και μυστικής εμπειρίας, βαθύνοιας και ενορατικής έκλαμψης, ελευθερίας και τόλμης, προκλητικής και αφυπνιστικής ειρωνείας που σφραγίζει το έργο του, υπήρξε ένας μοντερνιστής, στην χορεία των ιδιοφυών Ελλήνων δημιουργών του 20ού αι. Διατρέχοντας την ύστερη μοντερνικότητα, από τον υπερρεαλισμό έως την αμερικάνικη πρωτοπορία, με όχημα τον μοντερνισμό, η ποίηση και η κριτική του υπερβαίνουν διχαστικές αντιθέσεις και γεφυρώνουν τα αβυσσαλέα χάσματα που προκάλεσαν, αναδεικνύοντας τόπους, όπου η ελευθερία του πνεύματος, ο έρωτας για δημιουργία και η τόλμη στην αναζήτηση αλήθειας και δικαιοσύνης μάς βοηθούν να ξαναβρούμε προσανατολισμό και κατεύθυνση.