Η σειρά Homo Humanus Novus φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα γόνιμο χώρο προβληματισμού που θα αναδεικνύει την πολυπλοκότητα της ανθρωπιστικής παιδείας και τη σημασία της για τη διαμόρφωση του ανθρώπου στη μετανεωτερική εποχή. Το εκπαιδευτικό σύστημα οφείλει να μην στοχεύει αποκλειστικά στην παροχή γνωστικής εργαλειακής μόρφωσης αλλά να εστιάζει και στη σημασία της ανθρωπιστικής παιδείας για τη διαμόρφωση του ανθρώπου, ως conditio humana. Πρόκειται για τον Homo Humanus Novus, το Νέο Άνθρωπο στο απόγειο της νεωτερικότητας, ο οποίος βασίζεται εξίσου στη δύναμη του πνεύματος του Διαφωτισμού, της αισθητικής γνώσης και του «ανυπόθετου» (Αριστοτέλης). Ο συνδυασμός τους θα οδηγήσει στην «παιδεία της ψυχής» (Καζαμίας).

Ο Ανδρέας Μ. Καζαμίας συνδιαλέγεται με αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, ιδίως με τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, όπως και με παλαιότερους και σύγχρονους διανοητές, κυρίως με τον πρωτεργάτη της κριτικής παιδαγωγικής, τον Βραζιλιάνο φιλόσοφο και παιδαγωγό Paulo Freire, την Αμερικανίδα φιλόσοφο Martha Nussbaum, τον Άγγλο ποιητή Peter Abbs, τον Αμερικανό φιλόσοφο των τεχνών Elliot Eisner, τον Αφροαμερικανό φιλόσοφο Cornel West, τον Γαλλο-έλληνα φιλόσοφο Κορνήλιο Καστοριάδη, την Ελληνίδα φιλόσοφο Μυρτώ Δραγώνα-Μονάχου, κ.ά.

Η μετάβαση από την εθνόπολη (έθνος-κράτος) στη Νέα Κοσμόπολη της ύστερης νεωτερικότητας επέφε-ρε δραματικές αλλαγές σε λαούς και πολιτισμούς. Για την αντιμετώπιση της κρίσης του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού και της «δημοκρατικής πολιτειακής παιδείας», ο Καζαμίας εισηγείται ένα πολυεπίπεδο πρόγραμμα πολιτικο-εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης με στόχο την αναβίωση της Δημοκρατίας, την επινόηση εκ νέου και τον επαναπροσδιορισμό της Ανθρωπιστικής Παιδείας.