Η υπόθεση των Περσών ξεκινά να εκτυλίσσεται από ένα χρονικό σηµείο µεταγενέστερο της συντριπτικής ήττας της περσικής δύναµης στη Σαλαµίνα. Σε καµία περίπτωση δεν επιχειρείται η λεπτοµερής και ακριβής καταγραφή των ιστορικών γεγονότων. Προέχει µόνο να δοθεί µια εκδοχή της ιστορικής αλήθειας, έτσι όπως υπαγορεύει το θεατρικό είδος, και να αναδειχθεί η διαχρονική ουσία των πραγµάτων.

Μέσα σε µια ατµόσφαιρα δραµατική πρέπει να- γίνει σαφής η αιτία του κακού και να κλείσει ο κύ-κλος των ολέθριων συνεπειών του. Ο Ξέρξης, υβριστής στρατηλάτης και φορέας της Άτης, είναι τραγικά ένοχος, αφού θυσιάζει αλόγιστα το «χώρας ἄνθος» στην προσωπική του µαταιοδοξία και επισύρει την τιµωρία του κολαστή ∆ιός.

«Όταν ανθίσει η υπεροψία, καρποφορεί το στάχυ του ολέθρου και δάκρυα µόνο σου µένουν να θε-ρίσεις», υπογραµµίζει το φάντασµα του νεκρού ∆αρείου. Πέρα όµως από την κατάχρηση εξουσίας και την ασέβεια, ύβρη στη συµπεριφορά του Ξέρξη συνιστά η πληµµελής εκτίµηση της δύναµης ενός κόσµου µε µια ανώτερη µορφή πολιτικής οργάνωσης, τη δηµοκρατία.