Η ανάγκη να συναντηθούμε και να δουλέψουμε, οδήγησε στην `Παγκόσμια ιστορία της αϋπνίας`. Το καλοκαίρι του 2010 αποφασίσαμε να εργαστούμε πάνω σε κείμενα του Jorge Luis Borges. Σε μια τέτοια συνθήκη ο καθένας παίρνει το χώρο του και το ρόλο του μέσα στην ομάδα εργασίας. Η σκηνοθετική ευθύνη μοιράζεται. Οι ηθοποιοί γίνονται συνδημιουργοί και συσκηνοθέτες της παράστασης αναλαμβάνοντας εξ ολοκλήρου το καλλιτεχνικό έργο. Ερευνούν, μέσα από τη διαδικασία της πρόβας, ένα σκηνοθετικό και ερμηνευτικό κώδικα όπου η παράσταση δεν ορίζεται από το όραμα ενός σκηνοθέτη, αλλά αναπτύσσεται μέσα από τη ζύμωση των ίδιων των ηθοποιών. Η ομάδα δουλεύει με τη μέθοδο των viewpoints της Αμερικανίδας Ann Bogart. Η μέθοδος αυτή εστιάζει στο πώς δημιουργείται μια σκηνική γλώσσα μεταξύ των ηθοποιών ώστε να μπορέσουν να λειτουργήσουν ως σώμα οργανικά. Όλοι οι ηθοποιοί περνούν από όλα τα κείμενα. Η `Παγκόσμια ιστορίας της αϋπνίας` δεν είναι το αποτέλεσμα μιας εργασίας, αλλά μια εκδοχή της.

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]