Το 1995-96 το σεμινάριο του Ντεριντά στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales είχε τον τίτλο «Εχθρότητα / Φιλοξενία» (Hostilite / Hospitalite). Στο ανά χείρας βιβλίο, ο Ζακ Ντεριντά αποδέχεται την «πρόσκληση» της Αν Ντυφουρμαντέλ και της προσφέρει προς έκδοση δυο συνεδρίες από το εν λόγω σεμινάριό του. Συνεπώς ο Έλληνας αναγνώστης μπορεί να διαβάσει το παρόν κείμενο ως εάν ήταν παρών τη στιγμή της εκφώνησης-ανάγνωσής του στο αμφιθέατρο της εν λόγω Σχολής. Εδώ ο Ντεριντά προβαίνει στη θεμελιακή διάκριση μεταξύ του απροϋπόθετου Νόμου της φιλοξενίας - που αξιώνει να παρέχω κατάλυμα στον ξένο χωρίς προϋποθέσεις, περιορισμούς και ανταλλάγματα - και των νόμων της φιλοξενίας που θέτουν όρους (ηθικούς, δικαιικούς, πολιτικούς) στο δικαίωμα της φιλοξενίας. Ένα παράδειγμα φιλοξενίας προσφέρει η σοφόκλεια τραγωδία Οιδίπους επί Κολωνώ, όπου ο τυφλός βασιλιάς της Θήβας καταφεύγει στην Αθήνα ζητώντας φιλοξενία για τον εαυτό του αλλά και για τον επικείμενο ενταφιασμό του στην ξένη γη. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]