Είμαι ευτυχισμένος, είμαι ερωτευμένος, αγαπώ, είμαι γεμάτος ενθουσιασμό. . . Είμαι μια ζωή κομμάτια. Είμαι δυστυχισμένος, είμαι ψεύτης, είμαι δειλός, είμαι ένοχος. . . Είμαι μια ζωή κομμάτια. Είμαι μόνος. Είχα ανάγκη να τα πω, να μοιραστώ το βίωμά μου. Ήθελα να τα βγάλω από μέσα μου, να ξαλαφρώσω λίγο από τη ντροπή και το αίσθημα ενοχής που κουβαλώ. Είχα ανάγκη να βρω κάποιον που δεν θα με έκραζε, δεν θα με κατηγορούσε παρά μόνο θα μ` άκουγε. Διάλεξα εσάς. Ίσως θέλω να προστατέψω τον εαυτό μου με το να διηγούμαι σε σας. Σαν να λέω: ``Κοίτα, μπορώ να τα πω, δεν είμαι ένοχος, μέσα μου δεν υπάρχει κακία``. Ίσως όμως και να θέλησα να ρίξω φως στις ζωές κάποιων αντρών που είναι παρόμοιες μεταξύ τους. Ίσως να σκέφτηκα ότι μπορεί να ωφελήσει σε κάτι. Τώρα έχω κάπως ξαλαφρώσει. Ευχαριστώ. Ίσως τα ξαναπούμε, ίσως όμως και να μην ξαναϊδωθούμε ποτέ. Γεια σας.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]