Οι ηρωικοί Σουλιώτες και οι Σουλιώτισσες υπερασπίζονται γενναιόψυχα την ελευθερία τους, στο απόρθητο οχυρό τους, στα βουνά του Σουλίου. Πολεμούν επί δεκάδες χρόνια τους τυράννους. Αντιμετωπίζουν μυριάδες στρατευμάτων και νικούν. Αιχμαλωτίζουν αγάδες και πασάδες. Υποχρεώνουν και αυτόν τον Αλή Πασά να πληρώσει φόρο στο Σούλι! Στη δημοκρατική Σουλιώτικη Συμπολιτεία οι πρώτοι στα αξιώματα είναι και οι πρώτοι στις θυσίες. Οι μεγάλες πατριές, οι φάρες της εξουσίας Τζαβελαίοι και Μποτσαραίοι, μετρούν σε εκατοντάδες τους νεκρούς. Οι Σουλιώτες γίνονται οι πρόδρομοι της Εθνεγερσίας και στηρίζουν με τα όπλα και το αίμα τους, τους αγώνες των αδελφών τους Ελλήνων σε όλα τα μέρη της «Κοινής Πατρίδος». . . Ζάλογγο! Εδώ στα μετέωρα βράχια, στο χείλος του γκρεμού, που προκαλεί ίλιγγο και τρόμο, οι ηρωίδες Σουλιώτισσες μετά το Ολοκαύτωμα στο Κούγκι έσυραν τον αθάνατο χορό, το «Χορό του Ζαλόγγου» με το πιο συγκινητικό τραγούδι θυσίας και λευτεριάς που ακούστηκε ποτέ στην οικουμένη: «Έχε γεια καημένε κόσμε, έχε γεια γλυκιά ζωή. . .»

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]