11 Σεπτεμβρίου 2001, Ουάσιγκτον, 11 το βράδυ. Έχουν περάσει 14 ώρες από το τρομοκρατικό χτύπημα στο Πεντάγωνο, ενώ οι κάτοικοι του αμερικανικού κέντρου λήψης αποφάσεων βιώνουν ένα από τους χειρότερους σύγχρονους εφιάλτες, φοβούμενοι την επόμενη κίνηση των τρομοκρατών και τις απρόβλεπτες συνέπειές της. Σημεία των καιρών, η «μετατροπή» των ανθρώπων σε «βόμβες», αλλά και η αλλαγή των γεωπολιτικών δεδομένων υπό την ηγεσία της μοναδικής υπερδύναμης, με κομβικό σημείο την άσκηση επιρροής πάνω στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο πολίτη, από τα κέντρα λήψης αποφάσεων, αλλά και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, στη «σκιά του τρομοκράτη» και παράλληλα με δρομολογημένες εξελίξεις στο διεθνές σύστημα, που είτε προηγήθηκαν είτε έπονται ν’ ακολουθήσουν. Η αμερικανική εξωτερική πολιτική, εγκλωβισμένη στην πολιτική των «δύο μέτρων και δύο σταθμών» μήνες πλέον από το πολλαπλό τρομοκρατικό κτύπημα στη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον, προσπαθεί να πείσει για τις «ορθές» προθέσεις της. «Πρόκειται για επανακηρυγμένο πόλεμο των Η.Π.Α.» υποστηρίζει ο Νόαμ Τσόμσκι, κάνοντας λόγο για τον «αμερικανικό κώδικα αντίδρασης», που αδυνατεί όμως, να πείσει για την ορθότητα και την αποτελεσματικότητά του, αναδεικνύοντας ως αιχμή του δόρατος μια συμβατική πολεμική μηχανή, αλλά και τα σχέδια για μια «αντιβαλλιστική ομπρέλα», που με τα σημερινά δεδομένα στερούνται της απαραίτητης ευελιξίας για την αντιμετώπιση του ανταρτοπόλεμου 4ης γενιάς και των συνεπειών του, που προωθεί ο ευέλικτος «σκιώδης» τρομοκράτης.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]