Τι είναι ο έρωτας;
Μια πανίσχυρη δύναμη που μπορεί να μεταμορφώσει τον απλό άνθρωπο σε ήρωα;
Ένας νεαρός και όμορφος θεός, που έχει και τρέλα και σωφροσύνη; Μια απλή σαρκική έλξη που θέλει να ικανοποιηθεί, ή μια υπερβατική και αιώνια ένωση των δύο ερωτευμένων;
Είναι γέννημα του μύθου των ερμαφρόδιτων ανθρώπων, που οι θεοί τούς ζήλεψαν και τους έκοψαν στη μέση, κι από τότε καθένας αναζητά το άλλο του μισό;
Μήπως είναι, απλώς, μια βιολογική λειτουργία του ανθρώπινου σώματος;
Ή ένας Δαίμων, αιώνιος μεσολαβητής μεταξύ θνητών και αθανάτων; Στο κορυφαίο έργο του Πλάτωνα, ο νεαρός ποιητής Αγάθων, που κέρδισε το βραβείο στα Λήναια το 416 π.Χ., καλεί στο σπίτι του την επομένη διάφορους επιφανείς Αθηναίους, για να γιορτάσουν μαζί του: ο Αριστόδημος, ο Φαίδρος, ο Αγάθων, ο Ερυξίμαχος, ο Παυσανίας, ο Αλκιβιάδης, ο Αριστοφάνης, αλλά και ο ίδιος ο Σωκράτης, τρώνε, πίνουν και προσπαθούν να βρουν απαντήσεις.