ΣΤΑ `ΓΡΑΝΑΖΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ` επιχειρείται μια πρώτη απόπειρα να καταγραφεί η γενική ιστορία της μέτρησης του χρόνου και η (θετική ή αρνητική) συμβολή της σε ό,τι αποκαλούμε σύγχρονο πολιτισμό. Πρόκειται για ένα τρίπτυχο: μελέτη σε επίπεδο πολιτισμικής ιστορίας (Γιατί το μηχανικό ρολόι εφευρέθηκε στην Ευρώπη;)· σε επίπεδο ιστορίας της επιστήμης και της τεχνολογίας (Πως φτάσαμε από τους στοιχειώδεις μηχανισμούς που μετρούσαν το χρόνο κατά προσέγγιση στα όργανα υψηλής ακρίβειας;)· αλλά και σε επίπεδο κοινωνικής και οικονομικής ιστορίας (Ποιος κατασκεύασε αυτά τα όργανα και πως, ποιος τα χρησιμοποίησε και γιατί;).
Η έρευνα με οδήγησε σε νέες, απρόσμενες ατραπούς και κατευθύνσεις: σε θέματα όπως η θρησκεία και η λαογραφία, τα μαθηματικά και η μηχανική, η αστρονομία και η ναυσιπλοΐα· αλλά και σε πολύ διαφορετικούς τόπους, όπως στην αυλή του Μεγάλου Χάνου και του αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στα αστεροσκοπεία της αναγεννησιακής Ευρώπης πριν από την ανακάλυψη των τηλεσκοπίων, στους κύκλους των λογίων του Παλαιού Καθεστώτος, στη φονική ρότα των γαλιονιών της Μανίλας, στις εκκωφαντικά σιωπηλές διαμάχες περί χρονομέτρησης στα παρατηρητήρια του Κιού, της Γενεύης και του Νεσατέλ· από τα ασφυκτικά γεμάτα και ακατάστατα εργαστήρια των cabinotiers της Γενεύης και το κατάστημα ενός τεχνίτη στο ορεινό Νεσατέλ μέχρι τα κτίρια των εργοστασίων με τα αμέτρητα παράθυρα στο Ουώλθαμ της Μασσαχουσέττης και στο Έλτζιν του Ιλλινόι, και τις άθλιες φάμπρικες κατασκευής ρολογιών της Νοτιοανατολικής Ασίας.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]