Το ενδιαφέρον για τη συγγραφή του ιστορικού δοκιμίου με τίτλο «Τα ελληνικά ανθρωπωνύμια», το προκάλεσε,
αρχικά, η διαπίστωση του απίστευτου μεγάλου αριθμού των αυθεντικών ανθρωπωνυμίων των Ελλήνων της
αρχαιότητας, όπως και η διαπίστωση, ότι μέχρι σήμερα διασώθηκε και αναπαράγεται με την ονοματοδοσία τους από αυτά, ένας μικρός αριθμός. Αλλά παράλληλα και η ιστορική αιτία, εξαιτίας της οποίας η Ορθόδοξη Εκκλησία, στα 500 περίπου ονόματα του ετήσιου εορτολογίου της, μνημονεύει δοξαστικά μόνο 64 αυθεντικά ελληνικά ανθρωπωνύμια της αρχαιότητας, ενώ τα υπόλοιπα από τα 332 διασωθέντα και αναπαραγόμενα μέχρι σήμερα, τα απορρίπτει και αρνείται πεισματικά την ονοματοδοσία τους κατά τη βάπτιση, ως δήθεν «ειδωλολατρικά» και όχι χριστιανικά. Για τον επίπονο αποθησαυρισμό του καταλόγου των 6.670 αυθεντικών ελληνικών ανθρωπωνυμίων της αρχαιότητας, που έχει ενσωματωθεί στο πόνημα, αναλώθηκε για την έρευνα, χρόνος δέκα ετών περίπου, με συγγνωστή βεβαιότητα του συγγραφέα ότι ο κατάλογος δεν έχει ολοκληρωθεί.
Παράλληλα, αναλώθηκε ικανός χρόνος για την αποδελτίωση και αναφορά στα επί μέρους κεφάλαια του πονήματος, της σύμφωνης όπως και της αντίθετης γνώμης, σχετικής με το περιεχόμενο κάθε κεφαλαίου, Ελλήνων
και ξένων συγγραφέων.